Boiling Kettle

A falla de transparencia dos cálculos feitos pola xente que estea detrás de #Aritmética20N dificulta moito saber onde estivo o erro nas súas contas. Pero as súas previsións con respecto ás eleccións españolas do 20 de novembro de 2011, e en concreto, con respecto aos datos galegos, son clamorosamente erradas. Vou tentar expoñer os datos correctos seguindo a súa lóxica do que é o voto útil. A súa lóxica non coincide coa miña, pero iso agora é irrelevante. Keep reading • Le o resto »

A terminoloxía ten que ir por detrás da realidade, pero en ocasión de determinadas novas este retraso faise por forza maior. Precisamente o primeiro de ano, cando os terminólogos de garda estaban repousando as enchentes da véspera, a unha cantidade considerable de aves acordoulles derrubarse en Arkansas (EUA). As axencias de novas denominaban as aves red-winged blackbirds, e os medios españois traducíronas rapidamente por merlos ou, nalgún caso peor, por paxaros negros. Pero eses non eran os nosos “merlos”. Pasado o episodio, deberiamos saber como lle chamamos a estes paxaros norteamericanos en galego, por se acaso volven caer de novo sobre as pantallas dos nosos ordenadores. E así fixen este post con nome de best-seller. Keep reading • Le o resto »

Xa haberá agora unha chispa de análises políticas sobre as Eleccións catalás, e sobre como os seus resultados acabarán afectando a vida política de Cataluña, España e mesmo Europa nos vindeiros meses. Non son un analista político, e vouvos aforrar o traballo de subliñar a impresionante vitoria de CiU ou de reclamar as cabezas de Montilla e de Puigcercós, líderes dos derrotados PSC e ERC. Só me gustaría sinalar tres aspectos marxinais dos resultados: as posibilidades dunha modificación na asignación de escanos, a inxustiza desa asignación; e ao cabo a consecuencia máis magoante desta noite electoral: o resultado extraordinario dun novo partido de ultradereita. Keep reading • Le o resto »

There would be by now plenty analysis about the Catalan elections, and how their results will affect Catalan, Spanish and even European politics in the months to come. I am not a political analyst, and I would afford you such job of underlining the impressive victory of CiU or claiming for the public beheading of Montilla and Puigcercós, leaders of defeated PSC and ERC. I only would like to comment three marginal aspects of the results: the posibilities for a change in seats’ distribution; the unfairness of that distribution; and eventually the most striking implication of this electoral night: the remarkable performance of a new far-right party.

Keep reading • Le o resto »

Zapatero, o presidente español, está en apuros. Na véspera dos peores resultados do seu partido na historia de Cataluña, o ruxerruxe dun posible rescate económico de España medra. Nese intre, dous anos longos des que comezara a crise financeira, acordoulle reunirse cun grupo dos máis importantes directivos de empresas de España: o obxectivo de tal xuntanza nin foi público nin estivo claro, pero aparentemente tiña que ver dalgún xeito con confianza (se ben non é seguro en que dirección tiña que fluír esa confianza). Non tento predicir resultados desa xuntanza, nin tampouco das eleccións catalás, e inda menos da crise financeira. Só lle vou botar un ollo a algunhas estatísticas rarunas nesa lista de empresas e directivos.

Keep reading • Le o resto »

Zapatero, the Spanish PM, is in trouble. In the eve of his party worst ever election results in Catalonia, the rumours of a possible bail-out of Spain are increasing. In that point, more than two years after the beginning of the financial crisis, he decided to meet a group of the most important Spanish CEOs: the meeting’s goal was not clear nor public, but apparently it sounds to be related with trust at some extent (although is unclear in wich direction the trust should circulate). I am not trying to foresee any outcome for that meeting, for the Catalan elections or even for the financial crisis. I will only pay attention to some odd stats in that list of companies and CEOs.

Keep reading • Le o resto »

Hai moitísimo tempo que teño este blog botado a monte, e vai sendo hora xa de rozar. Durante estes últimos meses a situación económica de España —e inclúo a Galicia— agravouse, e aínda que non se lle faga caso a agoiros como os do case sempre atinado emprendedor Marc Vidal, é evidente que unha escura sombra se está espallando sen remisión por toda España, frustrando e poñendo medo nos corpos duns cidadáns ata o de agora confiados e, ata certo punto, inxenuos. Unha das espranzas máis recorridas como saída a esta magoante situación é o estímulo das TIC. E o documento estratéxico da Xunta neste campo está a piques de publicarse.

Keep reading • Le o resto »

I have not posted anything in this blog for ages, and now it is time for a comeback. During these last months the economic situation in Spain —including Galicia— has been worsening and, even if we pay no attention to oracles such as the almost-always-right entrepreneur Marc Vidal, it must be admitted that a dark shadow is overwhelmingly spreading across Spain, disappointing and scaring the until now confident and somehow naïf citizens. One of the hopes often quoted as a possible way out for this situation is the stimulus of ICT industries. And the Galician government’s strategy for that sector is now about to be released.
Keep reading • Le o resto »

O posicionamento público da Real Academia Galega sobre as bases do Decreto de plurilingüismo é un documento valiosísimo. A pesar de conter algúns erros de vulto e valoracións un tanto extravagantes, é, sen dúbida ningunha, a máis completa e máis sensata análise feita ata o de agora. É tamén un claro e contundente paso a prol do consenso, un consenso ao que teñen que chegar todas as partes: os que xa comezaron e os que de momento están atrincheirados no seu tobo, reloucando de ledicia pola brillantez das palabras da máis alta institución galega (non só galegofalante). Eu dígolles: tirios e troiáns, escoiten, escoiten a Academia.
Keep reading • Le o resto »

As bases do decreto sobre o uso das linguas no sistema educativo galego publicáronse cando estaba de vacacións en Noruega, afortunada e completamente desconectado. De volta á casa atopei na miña caixa de correo electrónico unha cantidade record de mensaxes: aqueles totalmente opostos ao decreto eran máis incluso ca aqueles que me daban consello cos créditos, coa erección do meu pene ou cos meus problemas dentais, e tamén máis cós que me desexaban un feliz 2010. Porén, o decreto non é tan malo como se agardaba aínda que está lonxe de ser perfecto, e estende un tépedo horizonte de oportunidades prá lingua galega. A estratexia de oposición frontal axitada polos grupos pro-galego é moi conservadora, improdutiva e (témome) unha perda de tempo moi valioso.

Keep reading • Le o resto »